|
Ο κατά κόσμον
Δημήτριος Κοκονέσι γεννήθηκε στο χωριό Λιέγκα (Llëngë, περιοχή Μόκρας) του Πόγραδετς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (σήμερα
στην Αλβανία) στις 26 Οκτωβρίου 1886. Το 1927 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος από τον
Μητροπολίτη
Δυρραχίου Βησσαρίωνα. Υπηρέτησε ως εφημέριος στον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνης
(κοντά στο χωριό Llëngë). Το 1939 μετά τον θάνατο της συζύγου του εκάρη
μοναχός και έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Κατά τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο
και τη φασιστική κατοχή συμμετείχε ενεργά στον εθνικοαπελευθερωτικό πόλεμο.
Το Προεδρείο της Λαϊκής Συνέλευσης τον παρασημοφόρησε με το παράσημο του
«Κόκκινου Αστέρα», το «Μετάλλιο Μνήμης», το «Μετάλλιο Γενναιότητας» και άλλα
μετάλλια. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1952 χειροτονήθηκε
στον Ιερό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Τιράνων Επίσκοπος
Αργυροκάστρου, λαβών το όνομα Δαμιανός. Τη χειροτονία τέλεσε ο
Αρχιεπίσκοπος Τιράνων Παΐσιος, συμπαραστατούμενος από τον Αρχιεπίσκοπο
π. Τιράνων Χριστοφόρο. Στις 7 Μαρτίου 1966 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Τιράνων και πάσης
Αλβανίας. Το 1967 μετά την απαγόρευση οποιασδήποτε θρησκευτικής δραστηριότητας
στην Αλβανία του απαγορεύθηκε να φέρει το κληρικό σχήμα και εγκαταστάθηκε ως απλός συνταξιούχος
πολίτης στο Πόγραδετς όπου ζούσαν οι συγγενείς του. Συνέχισε να ελπίζει
μέχρι την κοίμηση του ότι κάποια στιγμή θα επέστρεφε η θρησκευτική
ελευθερία. Εκοιμήθη στην οικία της κόρης του στο Πόγραδετς στις 18 Οκτωβρίου 1973.
Άφησε οδηγίες στην κόρη του να τοποθετηθούν στον τάφο μαζί του τα
αρχιερατικά του άμφια και ο σταυρός του. |