|
Ο
κατά κόσμον Θεόφιλος Ιβάνοβιτς Μπουλντόβσκη γεννήθηκε
στο χωριό Βασίλεφκα της Κομητείας Χορόλ του Κυβερνείου Πολτάβας στις 5
Αυγούστου 1865. Το 1887 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος από τον Επίσκοπο Πολτάβας
και Περεγιασλάβας Ιλαρίωνα. Ήταν οπαδός του Ουκρανικού Εθνικού κινήματος.
Στις 14 Ιανουαρίου 1923 χειροτονήθηκε στον Καθεδρικό Ναό της Πολτάβας
Επίσκοπος Λουμπένσκη και Μίργοροδ, Βικάριος της Επισκοπής Πολτάβας. Τη
χειροτονία τέλεσε ο Μητροπολίτης Πολτάβας και Περεγιασλάβας Γρηγόριος,
συμπαραστατούμενος από τους Επισκόπους Ζολοτονόσης Πέτρο και Τσερκάσσι και
Τσιγκιρίν Νικόλαο. Τον Δεκέμβριο του 1924 διέκοψε την κοινωνία με τον
Αρχιεπίσκοπο Πολτάβας Γρηγόριο και ανακήρυξε τον εαυτό του Αρχιεπίσκοπο της
Αυτοκέφαλης Αρχιεπισκοπής Πολτάβας. Τον ίδιο μήνα ο Έξαρχος της Ουκρανίας
Μητροπολίτης Γροδνό Μιχαήλ συγκάλεσε δικαστήριο, στο οποίο ο Επίσκοπος
Θεόφιλος αρνήθηκε να παρουσιαστεί. Το δικαστήριο καθαίρεσε τον Θεόφιλο στις
25 Δεκεμβρίου 1924. Το 1927 προσχώρησε στο Γρηγοριανό σχίσμα και προήχθη σε
Αρχιεπίσκοπο. Το επόμενο έτος προήχθη σε Μητροπολίτη. Το 1937 μετέφερε την
έδρα του στο Βοροσίλοφγκραδ και από το 1940 ιδιώτευε στο Χάρκοβο. Το 1941
μετά την έναρξη του Β΄ παγκοσμίου πολέμου ανακήρυξε τον εαυτό του
Μητροπολίτη Χαρκόβου και πήρε στη δικαιοδοσία του κάποιες ενορίες της
Ανατολικής Ουκρανίας. Στις 27 Ιουλίου 1942 εντάχθηκε στη δικαιοδοσία της
Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ουκρανίας υπό τον Μητροπολίτη Πολύκαρπο Σικόρσκη.
Στις 16 Φεβρουαρίου 1943 το Χάρκοβο καταλήφθηκε από τα Σοβιετικά
στρατεύματα. Η Σοβιετική διοίκηση υπήρξε κατ αρχάς ευνοϊκή με τον
Μητροπολίτη Θεόφιλο. Τον Αύγουστο του 1943 μέσω του Πατριαρχικού Εξάρχου
Ουκρανίας Μητροπολίτη Νικολάου απηύθυνε αίτημα για υπαγωγή του στη
δικαιοδοσία του Πατριαρχείου Ρωσίας. Ωστόσο δεν μπόρεσε να ολοκληρωθεί η
διαδικασία της επανένταξής του καθώς συνελήφθη τον Νοέμβριο του 1943 ως
συνεργάτης των Ναζί και εκοιμήθη στο Χάρκοβο στις 23 Ιανουαρίου 1944 κατά τη
διάρκεια των ανακρίσεων. |