Ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος πρώην Βολυνίας και Ποδόλσκ κυρός Δαμασκηνός. (1883-1952).
(Πατριαρχείο Ρωσίας).

Ο κατά κόσμον Διονύσιος Μακάροβιτς Μαλιούτα γεννήθηκε στις 23 Μαΐου 1853 στο χωριό Κλέμπαν της Κομητείας Βρατσλάβας του Κυβερνείου Κάμενετς Ποδόλσκ (σήμερα στην επαρχία Τουλτσίν του Νομού Βιννίτσης). Σε νεαρή ηλικία μετέβη στην Ιερά Μονή Αγίου Παντελεήμονος του Αγίου Όρους, όπου διδάχθηκε την τέχνη της αγιογραφίας. Το 1903 επέστρεψε στην πατρίδα του. Τον Απρίλιο του 1910 εκάρη μοναχός στη Λαύρα του Ποτσαέβου. Διάκονος χειροτονήθηκε το 1911 από τον Αρχιεπίσκοπο Βολυνίας Αντώνιο και Πρεσβύτερος το 1913 από τον ίδιο Αρχιεπίσκοπο. Το 1915 μαζί με την υπόλοιπη αδελφότητα της Λαύρας του Ποτσαέβου κατέφυγε λόγω του πολέμου στο Χάρκοβο. Στη συνέχεια υπηρέτησε στο Πσκώβ (1915) και στο Ζιτόμιρ (1915-1917). Από το 1918 μέχρι το 1920 υπηρέτησε και πάλι στη Λαύρα του Ποτσαέβου. Τον Αύγουστο του 1920 έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Το ίδιο έτος διορίστηκε Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Ποτσαέβου. Το 1923 εντάχθηκε στη δικαιοδοσία της Εκκλησίας της Πολωνίας. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή Βαρσοβίας το 1928. Το 1932 απαλλάχθηκε από τα καθήκοντα του Ηγουμένου της Λαύρας του Ποτσαέβου. Στη συνέχεια υπηρέτησε στο Ντουμπνό (1932) και στο Ροβνό (1932-1935). Το 1939 υπήχθη στο Πατριαρχείο Ρωσίας. Στις 22 Αυγούστου 1940 χειροτονήθηκε στον Καθεδρικό Ναό των Θεοφανείων της Μόσχας Επίσκοπος Ζιτόμιρ. Τη χειροτονία τέλεσε ο Μητροπολίτης Μόσχας και Κολόμνας Σέργιος, συμπαραστατούμενος από τον Αρχιεπίσκοπο Δημητρώβου Σέργιο και τους Επισκόπους Οστρόγκ Σίμωνα και π. Ιβανόβου Αλέξιο. Τον Μάρτιο του 1941 εξελέγη Επίσκοπος Τσερνοβικίου και Χοτίνσκ. Στις 6 Ιουνίου 1943 προήχθη σε Αρχιεπίσκοπο και τέθηκε επικεφαλής της Αυτόνομης Εκκλησίας της Ουκρανίας με τον τίτλο "Βολυνίας και Ποδόλσκ". Το 1944 μετά την κατάληψη του Κάμενετς Ποδόλσκ από τα Σοβιετικά στρατεύματα συνελήφθη και φυλακίστηκε στη Σιβηρία και κατόπιν στο Κίεβο. Εκοιμήθη την 1 Αυγούστου 1952 στη φυλακή Λουκιάνοφκα του Κιέβου.