|
Ο
Δανιήλ Σουλίδης γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1864. Σπούδασε
τη Θεολογία στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή
Αγίας Αικατερίνης Όρους Σινά. Υπηρέτησε ως Γραμματέας της Μονής της
μετανοίας του και από 1901 μέχρι το 1907 ως εκπρόσωπος αυτής στην
Κωνσταντινούπολη. Στις 21 Νοεμβρίου 1902 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος στον Ναό
του Σιναϊτικού Μετοχίου Κωνσταντινουπόλεως από τον Μητροπολίτη Εφέσου
Ιωακείμ. Στις 15 Μαΐου 1904 έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Στις 26 Ιουλίου 1907 χειροτονήθηκε στον Μητροπολιτικό Ναό
Αθηνών Επίσκοπος Λευκάδος και Ιθάκης. Στις 13 Νοεμβρίου 1917 κηρύχθηκε
έκπτωτος λόγω της ανάμιξής του στο ανάθεμα του Βενιζέλου. Επανήλθε στη θέση
του με Β.Δ. στις 16 Νοεμβρίου 1920. Το 1922 προήχθη σε Μητροπολίτη μαζί με
τους υπόλοιπους Επισκόπους της Εκκλησίας της Ελλάδος. Στις 3 Δεκεμβρίου 1922
επανήλθε σε ισχύ η απόφαση της εκπτώσεώς του από τον θρόνο πλην όμως
αποκαταστάθηκε οριστικά με απόφαση Μείζονος Συνόδου στις 2 Ιανουαρίου 1923.
Στις 23 Μαρτίου 1927 παραιτήθηκε για λόγους υγείας. Εκοιμήθη στην Αθήνα στις 5
Ιανουαρίου 1928. |