Ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης πρώην Αίνου κυρός Λεόντιος. (;-1918).
(Οικουμενικό Πατριαρχείο).

Ο Λεόντιος Ελευθεριάδης γεννήθηκε στα Ιωάννινα. Σπούδασε τη Θεολογία στη Θεολογική Σχολή Αθηνών. Στις 3 Ιανουαρίου 1883 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος από τον Μητροπολίτη Γρεβενών Κύριλλο. Υπηρέτησε ως Μέγας Αρχιμανδρίτης των Πατριαρχείων (1883-1885), Καθηγητής στο Ζάππειο Παρθεναγωγείο της Κωνσταντινουπόλεως και ως Πρωτοσύγκελος της Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης επί Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης Γρηγορίου Καλλίδη. Στις 27 Σεπτεμβρίου 1885 εξελέγη Επίσκοπος Κίτρους έχοντας συνυποψηφίους τον Επίσκοπο π. Μετρών Δοσίθεο και τον Αρχιμανδρίτη Άνθιμο Πελτέκη. Στις 29 Σεπτεμβρίου 1885 χειροτονήθηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκης Επίσκοπος Κίτρους. Τη χειροτονία τέλεσε ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Γρηγόριος, συμπαραστατούμενος από τους Επισκόπους Ιερισσού και Αγίου Όρους Μελέτιο, π. Αρδαμερίου Άνθιμο, Καμπανίας Νεόφυτο, Αρδαμερίου Κωνστάντιο, Πέτρας Θεόκλητο και π. Κίτρους Ιωαννίκιο. Στις 12 Αυγούστου 1893 εξελέγη Επίσκοπος Παραμυθίας έχοντας συνυποψηφίους τον Επίσκοπο Αρδαμερίου Σωφρόνιο και τον Αρχιμανδρίτη Μελέτιο Γεωργιάδη, Διευθυντή της Ιερατικής Σχολής Ιωαννίνων. Στις 27 Μαΐου 1895 η Επισκοπή Παραμυθίας ανυψώθηκε σε Μητρόπολη και ο Επίσκοπος Λεόντιος προήχθη σε Μητροπολίτη. Στις 13 Φεβρουαρίου 1896 εξελέγη Μητροπολίτης Φιλαδελφείας έχοντας συνυποψηφίους τους Μητροπολίτες Δισκάτης Ιωάννη και π. Νευροκοπίου Νικηφόρο. Στις 29 Απριλίου 1899 εξελέγη Μητροπολίτης Μελενίκου έχοντας συνυποψηφίους τον Μητροπολίτη Κολωνείας Λεόντιο και τον Επίσκοπο Αμφιπόλεως Προκόπιο. Η πολιτεία του στη Μητρόπολη Μελενίκου χαρακτηρίζεται από αδράνεια έναντι της βουλγαρικής προπαγάνδας. Προκάλεσε πολλές αντιδράσεις και στις 15 Φεβρουαρίου 1901 μετατέθηκε στη μητρόπολη Κασσανδρείας με 10 ψήφους έχοντας συνυποψηφίους τον Μητροπολίτη Πρόεδρο Ιερισσού Ιωακείμ και τον Αρχιμανδρίτη Καλλίνικο Δελικάνη (2 ψήφοι). Στις 8 Αυγούστου 1903 τέθηκε σε προσωρινή διαθεσιμότητα. Την ίδια ημέρα εξελέγη Μητροπολίτης Αίνου με 9 ψήφους έχοντας συνυποψηφίους τους Μητροπολίτες π. Μαρωνείας Κωνστάντιο (1 ψήφος) και π. Δρυϊνουπόλεως Γρηγόριο (2 ψήφοι). Στις 27 Ιανουαρίου 1907 παύθηκε και έκτοτε εφησύχαζε. Το 1911 τοποθετήθηκε Πατριαρχικός Έξαρχος Μετσόβου αλλά η απόφαση συνάντησε την έντονη αντίδραση των κατοίκων της Εξαρχίας, οι οποίοι υποστήριζαν για τη θέση αυτή τον συντοπίτη τους Αρχιμανδρίτη Ιερόθεο Σταύρου. Τελικά το αίτημα των κατοίκων έγινε δεκτό και ο διορισμός του π. Αίνου Λεοντίου ως Πατριαρχικού Εξάρχου Μετσόβου ανακλήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 1912. Εκοιμήθη τον Ιανουάριο του 1918.