Ο Μακαριώτατος Καθολικός Αρχιεπίσκοπος Καρτελίου, Καχετίου, Αλβανίας και πάσης Άνω Ιβηρίας κυρός Αντώνιος ο Α΄. (1720-1788).
(Καθολικάτο της Άνω Ιβηρίας).

Ο κατά κόσμον Τεϊμουράζ Ιεσαίβιτς Μπαγκρατιόνι γεννήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 1720 στην Τελάβη της Ανατολικής Γεωργίας (στο Βασίλειο της Καχέτης τότε, το οποίο βρισκόταν υπό την επικυριαρχία του σουλτάνου της Περσίας). Ήταν γιος του βασιλιά της Καρτελίας Ιεσαί (μουσουλμανικά ονόματα Αλί-Κουλί-Χαν, σηιτικό και Μουσταφά πασά σουνιτικό, 1714-1716 και 1724-1727). Το 1738 εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Ζελάτης, της οποίας στη συνέχεια διετέλεσε Ηγούμενος (1739-1740). Το 1740 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Κουταΐδος. Το 1744 εξελέγη Καθολικός Αρχιεπίσκοπος Άνω Ιβηρίας. Προσπάθησε να εισαγάγει το δυτικό εκπαιδευτικό σύστημα και γι'  αυτό κατηγορήθηκε ότι παρέκκλινε από την Ορθόδοξη πίστη. Στις 16 Δεκεμβρίου 1755 παύθηκε και τέθηκε σε αργία. Μετά από φυλάκιση δεκαοκτώ μηνών μετέβη στη Ρωσία όπου διέμεναν συγγενείς του. Παρουσιάστηκε στη Σύνοδο της Εκκλησίας της Ρωσίας, η οποία τον απάλλαξε από τις κατηγορίες. Στις 23 Νοεμβρίου 1757 εξελέγη Μητροπολίτης Βλαδίμης και Γιαρόπολ. Στις 16 Δεκεμβρίου 1762 παραιτήθηκε και επέστρεψε στη Γεωργία. Το 1764 αποκαταστάθηκε στη θέση του Καθολικού Αρχιεπισκόπου της Άνω Ιβηρίας. Το 1772 μετείχε διπλωματικής αποστολής στη Ρωσία, αποτέλεσμα της οποίας υπήρξε η συνθήκη του Γκεωργκίεφσκ (1783), με την οποία η Ανατολική Γεωργία τέθηκε υπό την προστασία της Ρωσίας. Εκοιμήθη στην Τιφλίδα την 1 Μαρτίου 1788.