Ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης πρώην Χαλεπίου κυρός Γεννάδιος. (1712-1785).
(Οικουμενικό Πατριαρχείο).

Γεννήθηκε το 1712 στο Παντείχιο (Pendik) της Βιθυνίας. Σπούδασε στη σχολή της Πάτμου έχοντας δάσκαλο τον Μακάριο Καλογερά. Υπηρέτησε ως Πρεσβύτερος στην Κωνσταντινούπολη. Διετέλεσε οικοδιδάσκαλος της οικογένειας του Μεγάλου Ποστέλνικου Κωνσταντίνου Σουλουτζαρόγλου. Στις 2 Δεκεμβρίου 1745 χειροτονήθηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Τζιβαλίου Κωνσταντινουπόλεως Μητροπολίτης Χαλεπίου. Της χειροτονίας προέστη ο Πατριάρχης Αντιοχείας Σίλβεστρος. Πολεμήθηκε από τους ουνίτες του Χαλεπίου, οι οποίοι το 1748 κατάφεραν να τον εκδιώξουν από το Χαλέπι δωροδοκώντας τις Οθωμανικές αρχές. Κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη και στις αρχές του 1750 παραιτήθηκε ή παύθηκε. Εφησύχαζε  αρχικά στην Κωνσταντινούπολη όπου ενεπλάκη στην έριδα του αναβαπτισμού και κατόπιν στο Άγιον Όρος. Υπήρξε σφοδρός πολέμιος του Κολλυβαδικού κινήματος. Τον Απρίλιο του 1774 έλαβε μέρος στη Σύνοδο που συγκροτήθηκε στην Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου για το Κολλυβαδικό ζήτημα. Εκοιμήθη στο Άγιον Όρος το 1785.

Σημείωση: Ο Μανουήλ Γεδεών τον ανέγραψε σε μελέτη του αρχικά ως "Γεράσιμο" ενώ σε μεταγενέστερη μελέτη του αναφέρει ότι από λάθος τον ανέγραψε προηγουμένως Γεράσιμο αντί Γεννάδιο. Ωστόσο διάφοροι μελετητές υιοθέτησαν την αρχική λανθασμένη αναγραφή του Μανουήλ Γεδεών.

Λόγω των έντονων παθών που εκδηλώθηκαν τόσο κατά την έριδα του Αναβαπτισμού όσο και κατά το Κολλυβαδικό ζήτημα ο Μητροπολίτης Γεννάδιος παρουσιάζεται με μελανά χρώματα στα κείμενα των αντιπάλων του, τα οποία περιέχουν πολλές φορές σκωπτικές και συκοφαντικές αναφορές στο πρόσωπό του.

Κατά τον Μανουήλ Γεδεών ο Μητροπολίτης π. Χαλεπίου Γεννάδιος εκοιμήθη περί το 1789.